3o εξάμηνο

Μαρτίου 12, 2008

Mετά από μια μεγάλη διακοπή επιστρέφουμε για το 3ο εξάμηνο.

Θεωρητικά (σύμφωνα με την άποψη πολλών) ένα από τα πιο εύκολα εξάμηνα της σχολής.Το θέμα μου όμως δεν είναι το πόσο εύκολο ήταν αλλά κατά πόσο ήταν ουσιαστικό…

Ξεκινάμε με το πιο εύκολο μάθημα του εξαμήνου, τις Αριθμητικές Μεθόδους. Η φράση που ακούγεται πάρα πολύ συχνά από τα μεγαλύτερα έτη είναι “έλα μωρε, πας στα εργαστήρια, διαβάζεις 2 μέρες, παίρνεις ενα 3 και περνας”.Κι όμως αυτό το μάθημα αποτελεί μία από τις κυριότερες βάσεις στις μαθηματικές εφαρμογές των υπολογιστών. Όμως το εργαστήριο, αποτελείται από 4 ασκήσεις εκ των οποίων οι 2 είναι αντιγραφή!Εδώ βέβαια τίθεται και το θέμα αν θα έπρεπε αυτό το εργαστήριο να γίνεται σε FORTRAN ή θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει πιο νωρίς η εκμάθηση κάποιας άλλης γλώσσας (λιγότερο απαρχαιωμένης) αλλά αυτό είναι μία άλλη συζήτηση..Αν κάποιος πάλι θέλει να μελετήσει λίγο παραπάνω το θέμα, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να ξεκινήσει την αναζήτηση βιβλίου, μιας και το σύγγραμμα (του γνωστού σε όλους καθηγητή του Γενικού Τμήματος) μετά βίας διαβάζεται…

Μιας και αρχίσαμε με μαθηματικά ας συνεχίσουμε με τις Πιθανότητες (ή καλύτερα Πιθανοθεωρία και Στατιστική).Το μάθημα σε γενικές γραμμές είναι καλό και κατανοητό, όμως για άλλη μια φορά τα βιβλία (και κυρίως αυτό της Στατιστικής) είναι πολύ δυσανάγνωστα. Ευτυχώς η κ. Δασκαλάκη έχει προνοήσει για κάποιες σημειώσεις, που συμπυκνώνουν κάπως το μεγάλο τυπολόγιο του βιβλίου. Ίσως ένα μειονέκτημα της παράδοσης αποτελεί ότι τα φροντηστήρια γίνονται σε μεγάλο βαθμό από ασκήσεις μέσα από το βιβλιο, ενώ θα μπορούσαν επίσης να έχουν λίγη περισσότερη σχέση με το αντικείμενο των σπουδών μας (μιας και πολλοί συνάδελφοι αρέσκονται στο να προδικάζουν το μάθημα λεγοντας “σιγά σε τι θα μου χρειαστεί εμένα αυτό?”).

Περνάμε στο κυρίως μαθηματικό μέρος του εξαμήνου, που είναι τα Μαθηματικά ΙΙΙ. Σαν ύλη προσωπικά την βρήκα πολύ πιο ενδιαφέρουσα από τα προηγούμενα 2.Αυτό ίσως γιατί συνειδητοποιείς αρκετά γρήγορα τις πάρα πολλές εφαρμογές τους. Όμως το μάθημα το παρακολουθούσαν ελάχιστοι και γι αυτό υπάρχει λόγος. Όσοι είχαν το κουράγιο να μείνουν μέχρι το τέλος θα θυμούνται ότι η άπαξ και πιάναμε στιλό στο χέρι δεν το αφήναμε μέχρι να τελειώσει το δίωρο. Δυστυχώς όμως μάθημα δεν γίνεται έτσι….Ο ρόλος του πίνακα είναι να βοηθάει τον καθηγητή στην παρούσιαση του μαθήματος, όχι να γίνεται αυτοσκοπός. Ειδικά όταν πρόκειται για μαθηματικά. Με λίγα λόγια όποιος στο τέλος του εξαμήνου έβγαζε φωτοτυπία σημειώσεις, δεν υστερούσε σε τίποτα από αυτόν που ήταν εκεί!Όταν παρακολουθείς και φτάνεις στο σημείο να αναρωτιέσαι “μα καλά τι γράφω τόση ώρα…” τότε προφανώς κάποιο πρόβλημα υπάρχει. Άλλο μειονέκτημα του μαθήματος είναι για άλλη μια φορά το σύγγραμμα. Ενώ υπάρχουν εξαιρετικά βιβλία πάνω στο θέμα (και σε αρκετά λογικές τιμές αν αυτό είναι που απασχολεί το τμήμα μας) εμείς προτιμούμε για άλλη μια φορά το σύγγραμμα του καθηγητή που δίδασκε το μάθημα…

Φτάνουμε στο δεύτερο μέρος του αγαπημένου μαθήματος της σχολής, τα Ηλεκτροτεχνικά Υλικά ΙΙ.Για το σύγγραμμα, τις συνήθειες του καθηγητή όσον αφορά τις “αναπληρώσεις” νομίζω τις ξέρουν και οι παλιότεροι (και το πρώτο έτος αφού ήδη ξεκίνησαν μαθήματα), γι αυτό λοιπόν θα αναφερθώ σε ένα φετινό περιστατικό.Φέτος λοιπόν ο κ.Σπύρου παρουσίαζε κάθε φορά και κάποιες διαφάνειες (πολύ κατατοπιστικές, για να λέμε την αλήθεια) για τις οποίες μας είπε στην αρχή της χρονιας “Μην τις αντιγράφετε, να ακούτε τι λέω και τι γράφω στον πίνακα. Αυτές θα τις ανεβάσω στην σελίδα του μαθήματος προς το τέλος του εξαμήνου για να διαβάσετε”.Όταν λοιπόν οι εβδομάδες τελείωναν και ο χρόνος πίεζε για διάβασμα, όταν ξαναρωτήθηκε ο κύριος καθηγητής, η απάντηση του ήταν “Α, δεν γίνεται να το κάνω αυτό. Όλη μέρα τρέχω για τα πτυχία σας, δεν έχω χρόνο και γι αυτό. Πρέπει να ξεκουραστώ και λίγο ο άνθρωπος”.Έτσι κάνουν στην Γαλλία κ.Σπύρου?Κρεμάνε τους φοιτητές τους?

Τέλος έχουμε το μάθημα των Ηλέκτρικών Μετρήσεων. Ίσως ένα μάθημα το οποίο θυμίζει σε όλους μας ότι η κατάσταση στο ελληνικό πανεπιστήμιο δεν έχει αλλάξει τα τελευταία 20 χρόνια. Το βιβλίο παντελώς άσχετο με την παράδοση (μιας και το δίδασκε άλλος καθηγητής πριν από 2 χρόνια), ο καθηγητής δεν δίνει βιβλιογραφία, τις 2 τελευταίες εβδομάδες του εξαμήνου αρνήθηκε να μας τιμήσει με την παρουσία του, στο γραφείο του δεν βρισκόταν σχεδόν ποτέ και φυσικά στην εξεταστική τα θέματα του απείχαν αρκετά από αυτά που έκανε όλο το εξάμηνο…

Αυτά προς το παρών με τις κριτικές για τα εξάμηνα.Η επόμενη να είναι πιθανότατα σε ένα εξάμηνο από τώρα (εκτός αν κάποιος θελήσει να γράψει την δικιά του, την οποία και θα δημοσιεύσω αμέσως)!Στο μεσοδιάστημα το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει γενικότερα άρθρα για την λειτουργία της σχολής και του πανεπιστημίου.

Υ.Γ Δεν ανέφερα 2 σημαντικά μαθήματα αυτού του εξαμήνου. Ο λόγος είναι απλός. Δεν θεωρώ (και αυτό είναι προσωπική άποψη) ότι έχω να σχολιάσω κάτι. Και οι 2 καθηγητές εκτός του πάρα πολύ καλού επιπέδου που είχαν στο μάθημα τους, ήταν απόλυτα συνεργάσιμοι και σαφείς με τις προθέσεις τους. Άλλωστε και οι 2 είχαν ξεκάθαρη θέση για τον ρόλο του πανεπιστημίου, ότι δηλαδή δεν είναι εξεταστικό κέντρο και το έδειξαν έμπρακτα. Το μόνο που έχω να προσάψω είναι ότι το σύγγραμμα της Τεχνικής Μηχανικής θα μπορούσε κάλλιστα να αντικατασταθεί από αυτό των Beer&Johnston το οποίο πλέον έχει μεταφραστεί στα ελληνικά και είναι κλάσεις ανώτερο από αυτό που μας δίνεται μέχρι τώρα.


A’ Eξάμηνο

Φεβρουαρίου 13, 2008

Εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε λοιπόν….

Ξεκινάμε από το Α’ εξάμηνο. Το εξάμηνο που συναντά κάποιος μόλις τελειώσει το λύκειο. Το πρώτο εξάμηνο της επιλογής που έκανε στο μηχανογραφικό του.

Τα Μαθηματικά λίγο πολύ γνωστά με μερικά παραπάνω κεφάλαια. Μερικά παραπάνω κεφάλαια όμως από μια σειρά βιβλίων που στην καλύτερη περίπτωση είναι για ανακύκλωση (μήπως και γίνουν τίποτα καλύτερο στην επόμενη τους ζωή…).Δεν μπορώ να καταλάβω πως είναι δυνατόν ενώ για την ύλη αυτή υπάρχουν τόσο καλα συγγράμματα, αναγνωρισμένα παγκοσμίως, το τμήμα μας διαλέγει αυτή την σειρα…Ή μάλλον όχι!Μπορώ να καταλάβω….Με μια γρήγορη ματιά στο γενικό τμήμα όλοι μπορούν…

Κάτι στο οποίο όλοι παραδέχονται ότι υστερεί η σχολή μας είναι τα εργαστήρια των πρώτων τουλάχιστον ετών. Ας τα δούμε λίγο πιο αναλυτικά.

Πρώτο και καλύτερο το Μηχανολογικό Σχέδιο. Ένα μάθημα το οποίο στην κυριολεξία δεν χρησιμεύει πουθενά στην υπόλοιπη ακαδημαϊκή καριέρα του ηλεκτρολόγου μηχανικού. Εκτός από το να μάθεις να σχεδιάζεις, ώστε να σε προετοιμάσει για το ηλεκτρολογικό σχέδιο. Οι μεγαλύτεροι σίγουρα θυμούνται τα πάρε δώσε των σχεδίων,τις μουτζούρες,τα βρισίδια, τους πόνους στην πλάτη από τα σχέδια για το σπίτι…Γιατί λοιπόν να μην φύγουν όλες αυτές οι δυσκολίες και να αντικατασταθούν με ένα απλό AutoCAD?Αυτό εν μέρει διορθώθηκε φέτος, μιας και υπήρχαν μερικά μαθήματα εκμάθησης0. Τι τους πήρε όμως τόσο καιρό δεν μπορώ να καταλάβω…Ήταν ένα βήμα πάντως.

Περνάμε στο εργαστήριο της Φυσικής (σε συνδυασμό με το μάθημα πάντα).Προσωπικά, δεν βρήκα την παραμικρή σύνδεση παράδοσης-εργαστηρίου. Για να μην πω ελάχιστη σχέση στο ζήτημα παράδοσης-βιβλίου. Όταν πέρσυ μπήκα για πρώτη φορά στο μάθημα μια από τις πρώτες φράσεις του καθηγητή ήταν “Από εσάς εδώ μόνο 5 θα περάσουν!”.Το είπε και το έκανε μιας και στην περσινή εαρινή εξεταστική, από τους 200 περίπου που έδωσαν, και οι δύο καθηγητές μαζί, πέρασαν λιγότερους από 20, με άριστα το 6.5.

Όσο για το εργαστήριο αυτό είναι από άλλο ανέκδοτο. Μπαίνεις σε ένα εργαστήριο,κάθεσαι μπροστά από τον πάγκο με τις οδηγίες για το τι να κάνεις και μόλις τελειώσει το δίωρο φεύγεις με την υποχρέωση μέχρι την επόμενη εβδομάδα να έχεις παραδώσει την αναφορά. Αναφορά;I dont know this word!Και πως θα την κάνουμε καλέ κύριε?”Υπάρχει πρότυπη στο site”.Α πείτε το έτσι!Πείτε ότι υπάρχει στο site μια αναφορά που δεν έχει καμία σχέση μ’ αυτήν που πρέπει να κάνουμε. Άλλη λύση?Αυτό εξαρτάται με τις πολιτικές πεποιθήσεις καθενός..Διαλέγεις παράταξη και παίρνεις!Έτσι λοιπόν περνάει η πρώτη εμπειρία σου μέσα σε εργαστηριακό χώρο. Αντιγράφοντας αναφορές άλλων…

Τρίτο και τελευταίο το μάθημα Εισαγωγή στους Υπολογιστές. Το concept του μαθήματος είναι μεν καλό αλλά στην πράξη υστερεί αρκετά. Σκοπός του υποτίθεται είναι να φέρει όλους τους πρωτοετείς στο ίδιο επίπεδο γνώσεων. Τι γίνεται στην πραγματικότητα?Αυτοί που έχουν γνώσεις δεν πατάνε στο μάθημα κι αυτοί που δεν γνωρίζουν τόσα πολλά σκέφτονται πως τελικά τόσα χρόνια δεν έχασαν και πολλά με το να μην ασχολούνται μ’ αυτά τα χαζοκούτια. Από το πως λειτουργεί το mouse,πάμε στον ρόλο της CPU,από εκεί στους λογαρίθμους και με ένα μεγάλο άλμα στα δίκτυα.

Το εργαστήριο από την άλλη είναι βόλτα στο πάρκο. Αλλά κι αυτή χοροπηδηχτή. Από το πως χρησιμοποιούμε το mail, στο FTP, από εκεί στα διαγράμματα ροής,την HTML, και ξαφνικά στο Unix.Ειδικά το τελευταίο είναι απλά για κλάματα. Εν έτει 2008, ο πρωτοετής φοιτητής νομίζει ότι το Unix είναι μια μαύρη οθόνη με βούληση, η οποία γουστάρει να σε πετάει έξω πριν τελειώσεις την εντολή σου ωστε να τα κάνεις όλα από την αρχή(τα γνωστά και ως timeout του telnet δηλαδή…). Αναρωτιέμαι η αξιαγάπητη κα. Σταθοπούλου (η οποία άλλωστε “είναι του Unix” γι αυτό δεν μπορεί να βοηθήσει σε Windows…) γνωρίζει την ύπαρξη ενός θαυμαστού λειτουργικού που ακούσει στο όνομα Linux?Να δει ο κόσμος τι θα πει σύγχρονο unix σύστημα?

Αυτά σε γενικές γραμμές από το πρώτο εξάμηνο. Πολλοί συνάδελφοι ισχυρίζονται ότι σε ένα τμήμα σαν το δικό μας, οι γενικές γνώσεις είναι απαραίτητο θεμέλιο για την μετέπειτα πορεία μας. Ποτέ δεν διαφωνούσα σ’ αυτό. Αυτό που θέλω να πω είναι πως αν αυτή την ρημάδα την γενική γνώση δεν την κατακτήσεις και δεν την αγαπήσεις μέσα από την σωστή θεωρία (που θα σου προσφέρουν καθηγητές και βιβλία) και πράξη (μέσω των σωστά διαμορφωμένων εργαστηρίων) δεν πρόκειται να σε ωφελήσει σε τίποτα.

Η γνώση δεν είναι οι τύποι, οι εντολές και η αποστήθιση κομματιών του βιβλίου. Είναι ο τρόπος σκέψης που αποκτάει ο άνθρωπος μέσα από την ενασχόληση με το αντικείμενο του.