4o εξάμηνο

Ιουνίου 12, 2008

Τελείωσε λοιπόν και το 4ο εξάμηνο (είναι αλήθεια τελικά ότι τα εαρινά περνάνε πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι τα χειμερινά)..Ένα εξάμηνο χωρίς ιδιαίτερα παρατράγουδα, του οποίου ίσως το κεντρικό ζήτημα ήταν το νέο πρόγραμμα σπουδών. Για άλλη μια φορά είδαμε ανακοινώσεις, ημερίδες, νυχτερίδες αλλά το ερώτημα μας δεν απαντήθηκε. Θα αλλάξει το πρόγραμμα σπουδών?Και αν ναι πως και πότε?

Όμως επειδή το να περιμένεις άμεση απάντηση από γραφειοκρατικές διαδικασίες είναι πολλές φορές ουτοπία (πόσα χρόνια είπαμε το συζητάνε…?10…?Ευχαριστώ δεν θα πάρω..), ας κάνουμε μια ανασκόπηση των μαθημάτων του εξαμήνου που πέρασε.

Αρχικά να ξεκινήσω με ένα παθολογικό φαινόμενο που παρατηρείται στα περισσότερα εργαστήρια των 2 πρώτων ετών (για το πρώτο το ήξερα αλλά απ’ ότι φαίνεται ισχύει και στο 2ο).Κύριοι γιατί λέγονται εργαστήρια?Που στο καλό μετράνε στον βαθμό μας?Δεν υποτίθεται ότι μαθαίνουμε κάτι?Δεν υποτίθεται ότι περνάμε χρόνο με το να πηγαίνουμε στις ώρες του εργαστηρίου και έπειτα με τις αναφορές?Αυτό δεν μας κόβει (θεωρητικά) ώρες από το διάβασμα μας?Αρα δεν θα πρεπε να έχει κάποιο αντίκρισμα στον βαθμό μας?

Μη με παρεξηγήσετε, δεν είμαι κανένας βαθμοθήρας. Την λογική του πράγματος προσπαθώ να βρω. Σε κάποια άλλη σχολή άκουσα ότι “Τις αναφορές σας δεν τις υπολογίζουμε γιατί όλοι αντιγράφετε”.Μάλιστα, ωραία λογική. Αυτός που επιλέγει να μην αντιγράφει δηλαδή γιατί πρέπει να καεί μαζί με τα ξερά?Θέλετε λύσεις κατά της αντιγραφής?Να σας προτείνουμε εμείς αφού δεν κάθεστε να σκεφτείτε κάτι πιο αποτελεσματικό από το να απαξιώνετε την δουλειά των φοιτητών (θα επανέλθουμε σ’αυτό σε άλλο post)!

Ας περάσουμε σε πιο συγκεκριμένα πράγματα :

Μαθηματικά 4

Θέλω να είμαι ειλικρινής (άλλωστε το blog αυτό δεν είναι καμία αυθεντία, υποκειμενικό είναι).Το μάθημα το εγκατέλειψα μετά τον πρώτο 1,5 μήνα. Εκτός του οτι οι σειρές Fourier παραδόθηκαν μέσα σε 2,5 εβδομάδες (και παραδόξως σε αυτό το εξάμηνο τις έχουμε συναντήσει, έστω και αναφορικά σε τουλάχιστον άλλα 3 μαθήματα), δυστυχώς το συγκεκριμένο μάθημα, λόγω καθηγητή, πάσχει σε θέματα στοιχειώδους ροής του λόγου. Μπορεί ο άνθρωπος να είναι πραγματικά λαμπρός επιστήμονας, αλλά να διδάξει τέτοια μαθηματικά μ’ αυτό τον τρόπο δεν μπορεί. Ξεκινάει μία πρόταση, την κόβει για να μας πει κάτι 2 κεφάλαια πιο μπροστά, μετά θυμάται κάτι που είχε αποδείξει αυτός στο τελευταίο του σύγγραμμα, και τέλος τελειώνει την αρχική του σκέψη. Πάει την χάσαμε την μπάλα…

Ψηφιακή Λογική Σχεδίαση

Πρόκειται για την συνέχεια του μαθήματος του πρώτου εξαμήνου. Ίσως είναι απλά η άποψη μου αλλά θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός ότι μπαίνουμε 3ο έτος και ακόμη δεν έχουμε δει ποτέ μας μια πύλη AND! Δεν λέω καλή και η θεωρία, αλλά μία αντίληψη που είχα από μικρός (συγκεκριμένα για το μάθημα της πληροφορικής στο Γυμνάσιο) είναι ότι με μερικά πράγματα και η θεωρία έχει τα όρια της, κάποια στιγμή για να δεις για τι πράγμα μιλάς τόσο καιρό, θες και πράξη!

Επίσης σ’αυτό το μάθημα ήταν πολύ μεγάλη και η προσέλευση φοιτητών μεγαλύτερων ετών με αποτέλεσμα να υπάρχει μία μόνιμη βαβούρα μέσα στην αίθουσα..Υπάρχει κάποιος λόγος που το μάθημα δεν χωρίστηκε σε 2 διδάσκοντες όπως στο 1ο εξάμηνο?Θα βοηθούσε πολύ περισσότερο…

Αρχές και Γλώσσες Προγραμματισμού (ή αλλιώς C/Java)

Ο ορισμός του μαθήματος αυτού είναι εξαρχής λάθος. Για λόγους που αδυνατώ να αντιληφθώ, εν μέσω της απουσίας του software engineering στα 3 πρώτα έτη, καλούμαστε σε αυτό το εξάμηνο να αφομοιώσουμε 2 τελειώς διαφορετικά είδη προγραμματισμού. Πάνω που αρχίζει ο φοιτητής να εξοικειώνεται με την C (η οποία ομολογουμένως είναι μια, αρκετές φορές, στρυφνή γλώσσα ) ξαφνικά πρέπει να τα ξεχάσει όλα και να αρχίσει να μιλάει για κλάσεις και αντικείμενα. Έχει αναφερθεί και σε προηγούμενο post το συγκεκριμένο πρόβλημα., ας διδάσκεται η C αντί της Fortran, και ας κάνουμε στο 4ο εξάμηνο Java. Διότι αλλιώς, όσο καλό και να είναι το μάθημα, αυτό δεν είναι γνώση, είναι πασαλείματα.

Το εργαστήριο του μαθήματος είναι το πρώτο μέχρι τώρα που συμβαδίζει πλήρως με το μάθημα και που ο χρόνος που περνάς για να εκτελέσεις τις ασκήσεις δεν πάει χαμένος (αφού ο προγραμματισμός μόνο προγραμματίζοντας μαθαίνεται) και η προσπάθεια δεν πέφτει στο κενό (αν δεν κάνω λάθος αποτελεί το 40% του βαθμού).Σε μία πρόχειρη σύγκριση που έκανα και με άλλα τμήματα, οι ασκήσεις ήταν αρκετά (και μερικές έως πολύ) ενδιαφέρουσες, απλά λόγω έλλειψης χρόνου (λόγω της συμπίεσης που αναφέραμε παραπάνω) ο χρόνος ήταν μερικές φορές άνισα κατανεμημένος ή σε άλλες περιπτώσεις τα εργαστήρια ήταν άνισης δυσκολίας (π.χ το 1ο εργαστήριο Java με το δεύτερο).

Μικροηλεκτρονική

Ίσως το πιο ενδιαφέρον μάθημα του εξαμήνου, αφου γίνεται μία πρώτη επαφή με τα ηλεκτρονικά. Εκτός αυτού οι παραδόσεις δεν έχουν να κάνουν μόνο με το γνωστό μοτίβο θεωρία-ασκήσεις αλλά υπήρχε άμεση σύνδεση με το παρελθόν, το παρών και το μέλλον των ηλεκτρονικών. Πολλοί συνδικαλιζόμενοι συμφοιτητές μας κοιτάνε τον συγκεκριμένο καθηγητή με μισό μάτι,γιατί λένε πρεσβεύει τα συμφέροντα των εταιριών στο πανεπιστήμιο, αλλά (επειδή έχει τύχει να παρακολουθήσω διάλεξη στο εξωτερικό από καθηγητή με τέτοια συμφέροντα) αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Το εργαστήριο του μαθήματος αυτού είναι κάπως αντιφατικό. Από την μία είναι αρκετά ενδιαφέρον και μαθαίνεις 5 στοιχειώδη πράγματα .Από την άλλη όμως είναι κάπως ανοργάνωτο. Πρώτον, υπήρχαν ομάδες οι οποίες πρώτα έκαναν εργαστήρια με transistor (χωρίς να ξέρουν την λειτουργία τους), και μετά έγινε η διάλεξη για τα transistor. Δεύτερον, οι αναφορές εκτός του ότι δεν έχουν κανένα αντίκρισμα, δεν πήραμε ποτέ πίσω κάποια διόρθωση.

Ηλεκτρικά Κυκλώματα

Το μάθημα ακολουθεί πάνω κάτω το μοτίβο του προηγούμενου εξαμήνου. Απλά για άλλη μια φορά και εδώ το εργαστήριο δεν συμβαδίζει με το μάθημα. Οι 4 ασκήσεις του εργαστηρίου είναι ουσιαστικά βασισμένες πάνω στην ύλη του προηγούμενου εξαμήνου, και όπως είναι αναμενόμενο δεν διαθέτουν καμία ιδιαίτερη πνευματική προσπάθεια. Γιατί όμως?Μήπως θα ηταν καιρός να σταματήσουμε αυτή την λογική ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε (ή αλλιώς συνδέστε-μετρήστε-γράψτε (ή αντιγράψτε))?Δεν λέω, ίσως να μην διαθέτουμε τις γνώσεις αλλά μήπως θα έπρεπε σιγά σιγά να μπούμε πιο πολύ στην διαδικασία της δημιουργίας παρά της εκτέλεσης?

Ενεργειακά Κυκλώματα

Το μάθημα είναι ουσιαστικά μια εισαγωγή στην ηλεκτρική ενέργεια, ώστε να μας προετοιμάσει για τα μαθήματα των επόμενων εξαμήνων. Προσωπικά θεωρώ ότι τον σκοπό του, τόσο η ύλη του μαθήματος όσο και ο διδάσκων καθηγητής, τον πετυχαίνει, μιας και με την ύλη που περιλαμβάνεται δεν μπορούν να γίνουν περισσότερα πράγματα. Η απορία μου έγκειται όμως στο εξής Εφόσον έχουμε ένα εισαγωγικό μάθημα για την ενέργεια, γιατί να μήν έχουμε μέχρι το τρίτο έτος και κάποιο εισαγωγικό για τις τηλεπικοινωνίες ή τον αυτόματο έλεγχο?Αν δεν κάνω λάθος το νέο πρόγραμμα συμπεριλαμβάνει κάτι τέτοιο, αλλά οι “εκπρόσωποι” μας υπερασπίζονται το συμφέρον μας λέγοντας πως κάτι τέτοιο δεν πρέπει να γίνει. Είναι λέει…χμμ…εντατικοποίηση!.

Τεχνική Μηχανική

Τέλος η Τεχνική Μηχανική η οποία αυτό το εξάμηνο έχει να κάνει με κύματα και ταλαντώσεις. Αν και για το μάθημα δεν έχω να πω τίποτα μου δημιουργούνται ορισμένες απορίες πάλι με την κατανομή της ύλης στα διάφορα μαθήματα μας.

Αν δεν κάνω λάθος τα βιβλία της Φυσικής μας περιλαμβάνουν μέσα κάποια στοιχειώδη κεφάλαια ταλαντώσεων. Κι αν δεν κάνω πάλι λάθος πολιτικοί μηχανικοί δεν είμαστε. Γιατί λοιπόν δεν θα μπορούσε να γίνει ένας τέτοιος διαμοιρασμός ώστε να διδασκόμαστε ένα κομμάτι των κυμάτων και των ταλαντώσεων στην Φυσική (παρά να αλλάζουμε τα φώτα στο στερεό) και το μάθημα της Τεχνικής Μηχανικής να γινόταν σε ένα εξάμηνο και να περιείχε μόνο αυτά που θα μας χρησιμεύσουν?

Όχι δεν είμαι υπέρ της εξειδίκευσης .Είμαι υπέρ της γνώσης. Όμως η πείρα (ήδη από το σχολείο) μας μαθαίνει ένα πράγμα. Σίγουρα δεν πρέπει να μαθαίνεις μόνο ότι (ίσως) να χρειαστείς. Σίγουρα όμως στο τέλος θυμάσαι αυτά που χρειάζεσαι. Επομένως καλό είναι οι βάσεις μας να χτίζονται σε ένα ευρύ πεδίο πάνω στο οποίο όμως θα δουλέψουμε αργότερα σε μεγαλύτερο βάθος.

Τέλος γι αυτό το εξάμηνο…Ομολογουμένως με μια δεύτερη ανάγνωση η κριτική σε κάθε μάθημα είναι διαφορετική. Και ίσως κάποιες φορές να μην δίνει αρκετές πληροφορίες στους διδάσκοντες για το τι θα έπρεπε να διορθώσουν. Ότι μπορούμε κάνουμε…

Επόμενο post θα έχει τίτλο “Για μια αυτόνομη πανεπιστημιακή κοινότητα” και θα δημοσιευθεί κάπου μέσα στην εξεταστική.

Καλή επιτυχία σε όλους στις εξετάσεις τους! (το ελληνικό πανεπιστήμιο πραγματικά θα αλλάξει (για να μην πω ολόκληρη η ελληνική εκπαίδευση) όταν πάψουμε να ευχόμαστε αυτή την αηδία…..)

Υ.Γ Παραθέτω αυτό το βιντεάκι για προβληματίσμο πάνω στο θέμα των εργαστηρίων που αναφέρομαι πολύ συχνά .Μία αναζήτηση με παρόμοιους όρους θα σας αποκαλύψει ακόμη περισσότερα. Σε μερικά από αυτά αξίζει να δείτε και από ποιο πανεπιστήμιο προέρχονται. Ούτε ΜΙΤ ούτε Berkley ούτε τίποτα τέτοιο. Από απλά τοπικά πανεπιστήμια χωρών που εμείς οι ελληνάρες θεωρούμε κατώτερες….

Email επικοινωνίας : mizeriaece@live.com


3o εξάμηνο

Μαρτίου 12, 2008

Mετά από μια μεγάλη διακοπή επιστρέφουμε για το 3ο εξάμηνο.

Θεωρητικά (σύμφωνα με την άποψη πολλών) ένα από τα πιο εύκολα εξάμηνα της σχολής.Το θέμα μου όμως δεν είναι το πόσο εύκολο ήταν αλλά κατά πόσο ήταν ουσιαστικό…

Ξεκινάμε με το πιο εύκολο μάθημα του εξαμήνου, τις Αριθμητικές Μεθόδους. Η φράση που ακούγεται πάρα πολύ συχνά από τα μεγαλύτερα έτη είναι “έλα μωρε, πας στα εργαστήρια, διαβάζεις 2 μέρες, παίρνεις ενα 3 και περνας”.Κι όμως αυτό το μάθημα αποτελεί μία από τις κυριότερες βάσεις στις μαθηματικές εφαρμογές των υπολογιστών. Όμως το εργαστήριο, αποτελείται από 4 ασκήσεις εκ των οποίων οι 2 είναι αντιγραφή!Εδώ βέβαια τίθεται και το θέμα αν θα έπρεπε αυτό το εργαστήριο να γίνεται σε FORTRAN ή θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει πιο νωρίς η εκμάθηση κάποιας άλλης γλώσσας (λιγότερο απαρχαιωμένης) αλλά αυτό είναι μία άλλη συζήτηση..Αν κάποιος πάλι θέλει να μελετήσει λίγο παραπάνω το θέμα, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να ξεκινήσει την αναζήτηση βιβλίου, μιας και το σύγγραμμα (του γνωστού σε όλους καθηγητή του Γενικού Τμήματος) μετά βίας διαβάζεται…

Μιας και αρχίσαμε με μαθηματικά ας συνεχίσουμε με τις Πιθανότητες (ή καλύτερα Πιθανοθεωρία και Στατιστική).Το μάθημα σε γενικές γραμμές είναι καλό και κατανοητό, όμως για άλλη μια φορά τα βιβλία (και κυρίως αυτό της Στατιστικής) είναι πολύ δυσανάγνωστα. Ευτυχώς η κ. Δασκαλάκη έχει προνοήσει για κάποιες σημειώσεις, που συμπυκνώνουν κάπως το μεγάλο τυπολόγιο του βιβλίου. Ίσως ένα μειονέκτημα της παράδοσης αποτελεί ότι τα φροντηστήρια γίνονται σε μεγάλο βαθμό από ασκήσεις μέσα από το βιβλιο, ενώ θα μπορούσαν επίσης να έχουν λίγη περισσότερη σχέση με το αντικείμενο των σπουδών μας (μιας και πολλοί συνάδελφοι αρέσκονται στο να προδικάζουν το μάθημα λεγοντας “σιγά σε τι θα μου χρειαστεί εμένα αυτό?”).

Περνάμε στο κυρίως μαθηματικό μέρος του εξαμήνου, που είναι τα Μαθηματικά ΙΙΙ. Σαν ύλη προσωπικά την βρήκα πολύ πιο ενδιαφέρουσα από τα προηγούμενα 2.Αυτό ίσως γιατί συνειδητοποιείς αρκετά γρήγορα τις πάρα πολλές εφαρμογές τους. Όμως το μάθημα το παρακολουθούσαν ελάχιστοι και γι αυτό υπάρχει λόγος. Όσοι είχαν το κουράγιο να μείνουν μέχρι το τέλος θα θυμούνται ότι η άπαξ και πιάναμε στιλό στο χέρι δεν το αφήναμε μέχρι να τελειώσει το δίωρο. Δυστυχώς όμως μάθημα δεν γίνεται έτσι….Ο ρόλος του πίνακα είναι να βοηθάει τον καθηγητή στην παρούσιαση του μαθήματος, όχι να γίνεται αυτοσκοπός. Ειδικά όταν πρόκειται για μαθηματικά. Με λίγα λόγια όποιος στο τέλος του εξαμήνου έβγαζε φωτοτυπία σημειώσεις, δεν υστερούσε σε τίποτα από αυτόν που ήταν εκεί!Όταν παρακολουθείς και φτάνεις στο σημείο να αναρωτιέσαι “μα καλά τι γράφω τόση ώρα…” τότε προφανώς κάποιο πρόβλημα υπάρχει. Άλλο μειονέκτημα του μαθήματος είναι για άλλη μια φορά το σύγγραμμα. Ενώ υπάρχουν εξαιρετικά βιβλία πάνω στο θέμα (και σε αρκετά λογικές τιμές αν αυτό είναι που απασχολεί το τμήμα μας) εμείς προτιμούμε για άλλη μια φορά το σύγγραμμα του καθηγητή που δίδασκε το μάθημα…

Φτάνουμε στο δεύτερο μέρος του αγαπημένου μαθήματος της σχολής, τα Ηλεκτροτεχνικά Υλικά ΙΙ.Για το σύγγραμμα, τις συνήθειες του καθηγητή όσον αφορά τις “αναπληρώσεις” νομίζω τις ξέρουν και οι παλιότεροι (και το πρώτο έτος αφού ήδη ξεκίνησαν μαθήματα), γι αυτό λοιπόν θα αναφερθώ σε ένα φετινό περιστατικό.Φέτος λοιπόν ο κ.Σπύρου παρουσίαζε κάθε φορά και κάποιες διαφάνειες (πολύ κατατοπιστικές, για να λέμε την αλήθεια) για τις οποίες μας είπε στην αρχή της χρονιας “Μην τις αντιγράφετε, να ακούτε τι λέω και τι γράφω στον πίνακα. Αυτές θα τις ανεβάσω στην σελίδα του μαθήματος προς το τέλος του εξαμήνου για να διαβάσετε”.Όταν λοιπόν οι εβδομάδες τελείωναν και ο χρόνος πίεζε για διάβασμα, όταν ξαναρωτήθηκε ο κύριος καθηγητής, η απάντηση του ήταν “Α, δεν γίνεται να το κάνω αυτό. Όλη μέρα τρέχω για τα πτυχία σας, δεν έχω χρόνο και γι αυτό. Πρέπει να ξεκουραστώ και λίγο ο άνθρωπος”.Έτσι κάνουν στην Γαλλία κ.Σπύρου?Κρεμάνε τους φοιτητές τους?

Τέλος έχουμε το μάθημα των Ηλέκτρικών Μετρήσεων. Ίσως ένα μάθημα το οποίο θυμίζει σε όλους μας ότι η κατάσταση στο ελληνικό πανεπιστήμιο δεν έχει αλλάξει τα τελευταία 20 χρόνια. Το βιβλίο παντελώς άσχετο με την παράδοση (μιας και το δίδασκε άλλος καθηγητής πριν από 2 χρόνια), ο καθηγητής δεν δίνει βιβλιογραφία, τις 2 τελευταίες εβδομάδες του εξαμήνου αρνήθηκε να μας τιμήσει με την παρουσία του, στο γραφείο του δεν βρισκόταν σχεδόν ποτέ και φυσικά στην εξεταστική τα θέματα του απείχαν αρκετά από αυτά που έκανε όλο το εξάμηνο…

Αυτά προς το παρών με τις κριτικές για τα εξάμηνα.Η επόμενη να είναι πιθανότατα σε ένα εξάμηνο από τώρα (εκτός αν κάποιος θελήσει να γράψει την δικιά του, την οποία και θα δημοσιεύσω αμέσως)!Στο μεσοδιάστημα το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει γενικότερα άρθρα για την λειτουργία της σχολής και του πανεπιστημίου.

Υ.Γ Δεν ανέφερα 2 σημαντικά μαθήματα αυτού του εξαμήνου. Ο λόγος είναι απλός. Δεν θεωρώ (και αυτό είναι προσωπική άποψη) ότι έχω να σχολιάσω κάτι. Και οι 2 καθηγητές εκτός του πάρα πολύ καλού επιπέδου που είχαν στο μάθημα τους, ήταν απόλυτα συνεργάσιμοι και σαφείς με τις προθέσεις τους. Άλλωστε και οι 2 είχαν ξεκάθαρη θέση για τον ρόλο του πανεπιστημίου, ότι δηλαδή δεν είναι εξεταστικό κέντρο και το έδειξαν έμπρακτα. Το μόνο που έχω να προσάψω είναι ότι το σύγγραμμα της Τεχνικής Μηχανικής θα μπορούσε κάλλιστα να αντικατασταθεί από αυτό των Beer&Johnston το οποίο πλέον έχει μεταφραστεί στα ελληνικά και είναι κλάσεις ανώτερο από αυτό που μας δίνεται μέχρι τώρα.