4o εξάμηνο

Τελείωσε λοιπόν και το 4ο εξάμηνο (είναι αλήθεια τελικά ότι τα εαρινά περνάνε πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι τα χειμερινά)..Ένα εξάμηνο χωρίς ιδιαίτερα παρατράγουδα, του οποίου ίσως το κεντρικό ζήτημα ήταν το νέο πρόγραμμα σπουδών. Για άλλη μια φορά είδαμε ανακοινώσεις, ημερίδες, νυχτερίδες αλλά το ερώτημα μας δεν απαντήθηκε. Θα αλλάξει το πρόγραμμα σπουδών?Και αν ναι πως και πότε?

Όμως επειδή το να περιμένεις άμεση απάντηση από γραφειοκρατικές διαδικασίες είναι πολλές φορές ουτοπία (πόσα χρόνια είπαμε το συζητάνε…?10…?Ευχαριστώ δεν θα πάρω..), ας κάνουμε μια ανασκόπηση των μαθημάτων του εξαμήνου που πέρασε.

Αρχικά να ξεκινήσω με ένα παθολογικό φαινόμενο που παρατηρείται στα περισσότερα εργαστήρια των 2 πρώτων ετών (για το πρώτο το ήξερα αλλά απ’ ότι φαίνεται ισχύει και στο 2ο).Κύριοι γιατί λέγονται εργαστήρια?Που στο καλό μετράνε στον βαθμό μας?Δεν υποτίθεται ότι μαθαίνουμε κάτι?Δεν υποτίθεται ότι περνάμε χρόνο με το να πηγαίνουμε στις ώρες του εργαστηρίου και έπειτα με τις αναφορές?Αυτό δεν μας κόβει (θεωρητικά) ώρες από το διάβασμα μας?Αρα δεν θα πρεπε να έχει κάποιο αντίκρισμα στον βαθμό μας?

Μη με παρεξηγήσετε, δεν είμαι κανένας βαθμοθήρας. Την λογική του πράγματος προσπαθώ να βρω. Σε κάποια άλλη σχολή άκουσα ότι “Τις αναφορές σας δεν τις υπολογίζουμε γιατί όλοι αντιγράφετε”.Μάλιστα, ωραία λογική. Αυτός που επιλέγει να μην αντιγράφει δηλαδή γιατί πρέπει να καεί μαζί με τα ξερά?Θέλετε λύσεις κατά της αντιγραφής?Να σας προτείνουμε εμείς αφού δεν κάθεστε να σκεφτείτε κάτι πιο αποτελεσματικό από το να απαξιώνετε την δουλειά των φοιτητών (θα επανέλθουμε σ’αυτό σε άλλο post)!

Ας περάσουμε σε πιο συγκεκριμένα πράγματα :

Μαθηματικά 4

Θέλω να είμαι ειλικρινής (άλλωστε το blog αυτό δεν είναι καμία αυθεντία, υποκειμενικό είναι).Το μάθημα το εγκατέλειψα μετά τον πρώτο 1,5 μήνα. Εκτός του οτι οι σειρές Fourier παραδόθηκαν μέσα σε 2,5 εβδομάδες (και παραδόξως σε αυτό το εξάμηνο τις έχουμε συναντήσει, έστω και αναφορικά σε τουλάχιστον άλλα 3 μαθήματα), δυστυχώς το συγκεκριμένο μάθημα, λόγω καθηγητή, πάσχει σε θέματα στοιχειώδους ροής του λόγου. Μπορεί ο άνθρωπος να είναι πραγματικά λαμπρός επιστήμονας, αλλά να διδάξει τέτοια μαθηματικά μ’ αυτό τον τρόπο δεν μπορεί. Ξεκινάει μία πρόταση, την κόβει για να μας πει κάτι 2 κεφάλαια πιο μπροστά, μετά θυμάται κάτι που είχε αποδείξει αυτός στο τελευταίο του σύγγραμμα, και τέλος τελειώνει την αρχική του σκέψη. Πάει την χάσαμε την μπάλα…

Ψηφιακή Λογική Σχεδίαση

Πρόκειται για την συνέχεια του μαθήματος του πρώτου εξαμήνου. Ίσως είναι απλά η άποψη μου αλλά θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός ότι μπαίνουμε 3ο έτος και ακόμη δεν έχουμε δει ποτέ μας μια πύλη AND! Δεν λέω καλή και η θεωρία, αλλά μία αντίληψη που είχα από μικρός (συγκεκριμένα για το μάθημα της πληροφορικής στο Γυμνάσιο) είναι ότι με μερικά πράγματα και η θεωρία έχει τα όρια της, κάποια στιγμή για να δεις για τι πράγμα μιλάς τόσο καιρό, θες και πράξη!

Επίσης σ’αυτό το μάθημα ήταν πολύ μεγάλη και η προσέλευση φοιτητών μεγαλύτερων ετών με αποτέλεσμα να υπάρχει μία μόνιμη βαβούρα μέσα στην αίθουσα..Υπάρχει κάποιος λόγος που το μάθημα δεν χωρίστηκε σε 2 διδάσκοντες όπως στο 1ο εξάμηνο?Θα βοηθούσε πολύ περισσότερο…

Αρχές και Γλώσσες Προγραμματισμού (ή αλλιώς C/Java)

Ο ορισμός του μαθήματος αυτού είναι εξαρχής λάθος. Για λόγους που αδυνατώ να αντιληφθώ, εν μέσω της απουσίας του software engineering στα 3 πρώτα έτη, καλούμαστε σε αυτό το εξάμηνο να αφομοιώσουμε 2 τελειώς διαφορετικά είδη προγραμματισμού. Πάνω που αρχίζει ο φοιτητής να εξοικειώνεται με την C (η οποία ομολογουμένως είναι μια, αρκετές φορές, στρυφνή γλώσσα ) ξαφνικά πρέπει να τα ξεχάσει όλα και να αρχίσει να μιλάει για κλάσεις και αντικείμενα. Έχει αναφερθεί και σε προηγούμενο post το συγκεκριμένο πρόβλημα., ας διδάσκεται η C αντί της Fortran, και ας κάνουμε στο 4ο εξάμηνο Java. Διότι αλλιώς, όσο καλό και να είναι το μάθημα, αυτό δεν είναι γνώση, είναι πασαλείματα.

Το εργαστήριο του μαθήματος είναι το πρώτο μέχρι τώρα που συμβαδίζει πλήρως με το μάθημα και που ο χρόνος που περνάς για να εκτελέσεις τις ασκήσεις δεν πάει χαμένος (αφού ο προγραμματισμός μόνο προγραμματίζοντας μαθαίνεται) και η προσπάθεια δεν πέφτει στο κενό (αν δεν κάνω λάθος αποτελεί το 40% του βαθμού).Σε μία πρόχειρη σύγκριση που έκανα και με άλλα τμήματα, οι ασκήσεις ήταν αρκετά (και μερικές έως πολύ) ενδιαφέρουσες, απλά λόγω έλλειψης χρόνου (λόγω της συμπίεσης που αναφέραμε παραπάνω) ο χρόνος ήταν μερικές φορές άνισα κατανεμημένος ή σε άλλες περιπτώσεις τα εργαστήρια ήταν άνισης δυσκολίας (π.χ το 1ο εργαστήριο Java με το δεύτερο).

Μικροηλεκτρονική

Ίσως το πιο ενδιαφέρον μάθημα του εξαμήνου, αφου γίνεται μία πρώτη επαφή με τα ηλεκτρονικά. Εκτός αυτού οι παραδόσεις δεν έχουν να κάνουν μόνο με το γνωστό μοτίβο θεωρία-ασκήσεις αλλά υπήρχε άμεση σύνδεση με το παρελθόν, το παρών και το μέλλον των ηλεκτρονικών. Πολλοί συνδικαλιζόμενοι συμφοιτητές μας κοιτάνε τον συγκεκριμένο καθηγητή με μισό μάτι,γιατί λένε πρεσβεύει τα συμφέροντα των εταιριών στο πανεπιστήμιο, αλλά (επειδή έχει τύχει να παρακολουθήσω διάλεξη στο εξωτερικό από καθηγητή με τέτοια συμφέροντα) αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Το εργαστήριο του μαθήματος αυτού είναι κάπως αντιφατικό. Από την μία είναι αρκετά ενδιαφέρον και μαθαίνεις 5 στοιχειώδη πράγματα .Από την άλλη όμως είναι κάπως ανοργάνωτο. Πρώτον, υπήρχαν ομάδες οι οποίες πρώτα έκαναν εργαστήρια με transistor (χωρίς να ξέρουν την λειτουργία τους), και μετά έγινε η διάλεξη για τα transistor. Δεύτερον, οι αναφορές εκτός του ότι δεν έχουν κανένα αντίκρισμα, δεν πήραμε ποτέ πίσω κάποια διόρθωση.

Ηλεκτρικά Κυκλώματα

Το μάθημα ακολουθεί πάνω κάτω το μοτίβο του προηγούμενου εξαμήνου. Απλά για άλλη μια φορά και εδώ το εργαστήριο δεν συμβαδίζει με το μάθημα. Οι 4 ασκήσεις του εργαστηρίου είναι ουσιαστικά βασισμένες πάνω στην ύλη του προηγούμενου εξαμήνου, και όπως είναι αναμενόμενο δεν διαθέτουν καμία ιδιαίτερη πνευματική προσπάθεια. Γιατί όμως?Μήπως θα ηταν καιρός να σταματήσουμε αυτή την λογική ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε (ή αλλιώς συνδέστε-μετρήστε-γράψτε (ή αντιγράψτε))?Δεν λέω, ίσως να μην διαθέτουμε τις γνώσεις αλλά μήπως θα έπρεπε σιγά σιγά να μπούμε πιο πολύ στην διαδικασία της δημιουργίας παρά της εκτέλεσης?

Ενεργειακά Κυκλώματα

Το μάθημα είναι ουσιαστικά μια εισαγωγή στην ηλεκτρική ενέργεια, ώστε να μας προετοιμάσει για τα μαθήματα των επόμενων εξαμήνων. Προσωπικά θεωρώ ότι τον σκοπό του, τόσο η ύλη του μαθήματος όσο και ο διδάσκων καθηγητής, τον πετυχαίνει, μιας και με την ύλη που περιλαμβάνεται δεν μπορούν να γίνουν περισσότερα πράγματα. Η απορία μου έγκειται όμως στο εξής Εφόσον έχουμε ένα εισαγωγικό μάθημα για την ενέργεια, γιατί να μήν έχουμε μέχρι το τρίτο έτος και κάποιο εισαγωγικό για τις τηλεπικοινωνίες ή τον αυτόματο έλεγχο?Αν δεν κάνω λάθος το νέο πρόγραμμα συμπεριλαμβάνει κάτι τέτοιο, αλλά οι “εκπρόσωποι” μας υπερασπίζονται το συμφέρον μας λέγοντας πως κάτι τέτοιο δεν πρέπει να γίνει. Είναι λέει…χμμ…εντατικοποίηση!.

Τεχνική Μηχανική

Τέλος η Τεχνική Μηχανική η οποία αυτό το εξάμηνο έχει να κάνει με κύματα και ταλαντώσεις. Αν και για το μάθημα δεν έχω να πω τίποτα μου δημιουργούνται ορισμένες απορίες πάλι με την κατανομή της ύλης στα διάφορα μαθήματα μας.

Αν δεν κάνω λάθος τα βιβλία της Φυσικής μας περιλαμβάνουν μέσα κάποια στοιχειώδη κεφάλαια ταλαντώσεων. Κι αν δεν κάνω πάλι λάθος πολιτικοί μηχανικοί δεν είμαστε. Γιατί λοιπόν δεν θα μπορούσε να γίνει ένας τέτοιος διαμοιρασμός ώστε να διδασκόμαστε ένα κομμάτι των κυμάτων και των ταλαντώσεων στην Φυσική (παρά να αλλάζουμε τα φώτα στο στερεό) και το μάθημα της Τεχνικής Μηχανικής να γινόταν σε ένα εξάμηνο και να περιείχε μόνο αυτά που θα μας χρησιμεύσουν?

Όχι δεν είμαι υπέρ της εξειδίκευσης .Είμαι υπέρ της γνώσης. Όμως η πείρα (ήδη από το σχολείο) μας μαθαίνει ένα πράγμα. Σίγουρα δεν πρέπει να μαθαίνεις μόνο ότι (ίσως) να χρειαστείς. Σίγουρα όμως στο τέλος θυμάσαι αυτά που χρειάζεσαι. Επομένως καλό είναι οι βάσεις μας να χτίζονται σε ένα ευρύ πεδίο πάνω στο οποίο όμως θα δουλέψουμε αργότερα σε μεγαλύτερο βάθος.

Τέλος γι αυτό το εξάμηνο…Ομολογουμένως με μια δεύτερη ανάγνωση η κριτική σε κάθε μάθημα είναι διαφορετική. Και ίσως κάποιες φορές να μην δίνει αρκετές πληροφορίες στους διδάσκοντες για το τι θα έπρεπε να διορθώσουν. Ότι μπορούμε κάνουμε…

Επόμενο post θα έχει τίτλο “Για μια αυτόνομη πανεπιστημιακή κοινότητα” και θα δημοσιευθεί κάπου μέσα στην εξεταστική.

Καλή επιτυχία σε όλους στις εξετάσεις τους! (το ελληνικό πανεπιστήμιο πραγματικά θα αλλάξει (για να μην πω ολόκληρη η ελληνική εκπαίδευση) όταν πάψουμε να ευχόμαστε αυτή την αηδία…..)

Υ.Γ Παραθέτω αυτό το βιντεάκι για προβληματίσμο πάνω στο θέμα των εργαστηρίων που αναφέρομαι πολύ συχνά .Μία αναζήτηση με παρόμοιους όρους θα σας αποκαλύψει ακόμη περισσότερα. Σε μερικά από αυτά αξίζει να δείτε και από ποιο πανεπιστήμιο προέρχονται. Ούτε ΜΙΤ ούτε Berkley ούτε τίποτα τέτοιο. Από απλά τοπικά πανεπιστήμια χωρών που εμείς οι ελληνάρες θεωρούμε κατώτερες….

Email επικοινωνίας : mizeriaece@live.com

Advertisements

One Response to 4o εξάμηνο

  1. Ο/Η smerna λέει:

    Μ’ αρέσει έτσι που αναλύεις το κάθε μάθημα ξεχωριστά. Είναι σα να δίνεις σαφή παραδείγματα για τα χρόνια λάθη που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ υποβαθμίζουν την Πανεπιστημιακή μόρφωση (αν έτσι μπορεί κανείς να πει την “σημειωσιολαγνεία”, δηλαδή την ξερή και τυπική αποτύπωση «γνώσεων» στον πίνακα απ’ τον καθηγητή, την αντιγραφή τους στα φοιτητικά ντοσιέ και τέλος την μεταφορά τους στις ιερο-εξεταστικές κόλες κάποιον Ιούνη, Σεπτέμβρη ή Φλεβάρη).

    Αυτή η έλλειψη σχεδίου, το αποσπασματικό – σπασμωδικό τάισμα «γνώσεων», η μη πράξη, η μη δημιουργία, το αμοιβαίο σνομπάρισμα Πανεπιστημίου – Κοινωνίας (ας αφήσω απ’ έξω τις επιχειρήσεις, αν και θα μπορούσε να μην είναι όλες πολυεθνικές ή μεγαλοεπιχειρήσεις, αλλά απλώς μικρές επιχειρήσεις νέων που στο ξεκίνημα τους θα μπορούσαν να έχουν ανάγκη την επιστημονική γνώση και φαντασία των ορεξάτων φοιτητών), η απομόνωση των τμημάτων μεταξύ τους (ενώ οικοδομικά οι σχολές είναι πολύ βολικά συμμαζεμένες), η έλλειψη φιλοσοφίας και καλλιτεχνικών φεστιβάλ, δημιουργούν ένα ζοφερό περιβάλλον, στο οποίο ανθεί η απογοήτευση και η βαρεμάρα .

    Και όταν οι φοιτητές βαριούνται, εύκολα αφήνονται στη «ποδηγέτηση» των ολίγων, που δυστυχώς με τη σειρά τους βαδίζουν τη κομματική (γέρικη) γραμμή, αντί να προτείνουν δικούς τους πρωτότυπους δρόμους, βολικούς για την ικανοποίηση των ΔΙΚΩΝ τους αναγκών και των «θέλω» τους.

    Όταν οι φοιτητές αφήνονται να αποστηθίζουν τυπικές απολιθωμένες θεωρίες, τότε η βλακεία είναι φυσικό να κάνει Κατάληψη και να καταλύει κάθε έννοια Δημοκρατικού Πανεπιστημίου.
    Άντε λοιπόν… (που λες και συ ρε φίλε). Καλή εξεταστική! Και προσοχή στα κόμματα και οι λύσεις των ασκήσεων να μην παρεκκλίνουν αυτών που σημειώσατε…

    Χαιρετίσματα!
    Σμέρνα.
    Υ.Γ. Ανυπομονώ να αναλύσεις το θέμα που υποσχέθηκες (Για μια Αυτόνομη Πανεπιστημιακή Κοινότητα)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: